Een zeer zeldzame vorm van het inheemse Zaagblad die we van Michael Münch uit Oostenrijk ontvingen. Deze vorm met diep ingesneden blad werd ooit in het wild gevonden en is alle delen veel verfijnder dan de gewone vorm. Het stengelblad is ingesneden en eindigt in smalle spitse slippen. Ook zijn de bloemstengels veel meer vertakt en blijven een stukje lager dan normaal. Een werkelijk superplant, niet alleen om te zien maar ook voor allerlei insecten die zich werkelijk massaal laven aan de kleine purperroze bloemhoofdjes. Jammer dat het oorspronkelijk inheemse Zaagblad in Nederland verdwenen is. In 1977 is de plant voor het laatst gezien aan de Overijsselse Vecht. De wortel bevat een gele kleurstof die vroeger als verfstof werd gebruikt.
Het oorspronkelijke inheemse Zaagblad (S. tinctoria) is helaas in Nederland uitgestorven. Sinds 1977 is het niet meer gezien. Het behoort tot de Asterachtigen en de bloemen lijken wel wat op kleine Korenbloemetjes die in een soort schermachtige bloeiwijze staan. Het is een zeer interessant geslacht wat de komende tijd nog veel mooie soorten voor de tuin op zal leveren. De meesten kenmerken zich door de late bloeiwijze en zijn juist daarom voor ons zo waardevol. Voor zonnige standplaatsen. Alle Serratula's zijn magneten voor bijen en vlinders en S. tinctoria is een waardplant voor de nachtvlinder met de naam Kanariepietje.
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat. Deze cookies zorgen ervoor dat wij anonieme statistieken kunnen bijhouden. Bekijk onze Privacyverklaring voor meer informatie.
